ZiołaNaZdrowo.pl - wszystkie informacje o ziołach i ziołolecznictwie - dowiedz się o nas więcej  →

Botanika

Medycyna sosny

Journal page about Pine

Identyfikacja sosny

Pierwszym krokiem w identyfikacji jest upewnienie się, że mamy do czynienia z sosną, a następnie zawężenie jej do dokładnego gatunku. Aby dokładnie zidentyfikować sosnę, należy szukać charakterystycznych dwóch do pięciu igieł rosnących razem w małych pęczkach (zwanych powięziami), w połączeniu ze znanymi nam szyszkami. Każdy pęczek ma u podstawy małą, papierową osłonkę.(Uwaga: kilka gatunków sosny ma tylko jedną igłę; jest to jednak anomalia i większość gatunków ma od dwóch do pięciu igieł w pęczku).

Zidentyfikuj gatunki występujące w Twojej okolicy i zbadaj ich tradycyjne zastosowania. To powiedziawszy, ważne jest, aby wiedzieć, że żadna sosna nie jest szkodliwa, a zastosowania lecznicze pokrywają się między gatunkami, więc jeśli nie możesz znaleźć żadnych informacji o swoich lokalnych sosnach, nadal są one lecznicze. Po prostu upewnij się, że jest to rzeczywiście prawdziwa sosna (w rodzaju Pinus ), sprawdzając cechy identyfikacyjne wymienione powyżej, a będziesz dobry, aby przejść!

The male reproductive parts of longleaf pine

Męskie części rozrodcze sosny długolistnej

Smak sosny różni się w zależności od gatunku i pory roku, w której zbierane są igły. Igły mają cierpki, „ściągający” efekt (podobny do mocnej czarnej herbaty) i lekko żywiczny smak; niektóre sosny mają mineralny posmak, przypominający wodę morską. Niektóre z nich mają dość kwaśne igły, zwłaszcza wiosną. Po prawidłowym rozpoznaniu należy przeżuć trochę igieł, aby zorientować się, jak wypadają różne gatunki sosen w danym regionie.

Longleaf pinecone

Szyszka Longleaf

Podobieństwa sosny

Inne drzewa iglaste mają szyszki, które czasami mylone są z szyszkami, więc upewnij się, że masz prawdziwą sosnę, a nie inną wiecznie zieloną. Wiele drzew iglastych ma podobne właściwości lecznicze do sosny – na przykład świerk(Picea spp., Pinaceae) i jodła(Abies spp., Pinaceae). Jeden prosty wskaźnik wizualny, który odróżnia te dwa drzewa od gatunków Pinus: zarówno świerk, jak i jodła mają igły, które łączą się bezpośrednio z gałęzią, w przeciwieństwie do powięzi u sosen.

Bardzo ważne jest, abyś zachował szczególną ostrożność i nie zbierał cisa(Taxus spp., Taxaceae), który jest drzewem iglastym o trujących igłach.6 Cis wytwarza czerwone, mięsiste owoce (technicznie rzecz biorąc, są to szyszki), w przeciwieństwie do znanych twardych, brązowych szyszek, które można zobaczyć na innych drzewach iglastych. Inne gatunki drzew iglastych, w tym cis, mają środki ostrożności lub możliwą toksyczność, więc właściwa identyfikacja sosny jest kluczowa.

Impostery sosny

Należy pamiętać, że wiele gatunków drzew z sosną w nazwie wspólnej nie jest prawdziwymi sosnami i nie są używane w ten sam sposób, a nawet mogą być toksyczne. Na przykład sosna australijska(Casuarina spp., Casuarinaceae) i sosna z wyspy Norfolk(Araucaria heterophylla, Araucariaceae ) nie należą nawet do tej samej rodziny co prawdziwe sosny.ines! Jak w przypadku każdej rośliny, którą zbierasz z natury, będziesz musiał użyć cech identyfikacyjnych wraz z nazwą naukową, a nie nazwą zwyczajową.

Freshly harvested pine needles in a basket

Zbieranie sosny

Możesz zbierać igły sosnowe, kiedy tylko dobrze wyglądają i tak samo jak ty. Poważnie jednak, igły można zbierać zawsze, gdy są potrzebne, ale świeże wiosenne końcówki są przyjemniejsze w smaku i mają tendencję do bycia nieco bardziej kwaśnymi niż starsze igły. Odetnij końcówki gałęzi za pomocą nożyc ogrodowych lub nożyc i wysusz w koszach.

Korę zbiera się wiosną, najlepiej z drzewa, które wymaga przerzedzenia lub z drzewa, które upadło podczas burzy. Alternatywnie można zebrać z drzewa gałąź o średnicy od trzech do czterech cali, która pozostawia na drzewie tylko jedną ranę. Zewnętrzna kora jest usuwana i kompostowana, a wewnętrzna kora – część lecznicza – jest zeskrobywana z drewna. Susz na sicie lub w koszyku o luźnym splocie.

Zawsze, gdy wybierasz się na wycieczkę lub biwakujesz, uważaj na świeżo wysuszoną, bursztynową żywicę sosnową na żywych sosnach. Dużo łatwiej jest zbierać, gdy złoty pak jest wysuszony, ale nie super kruchy lub czarny. Używając małego noża, odetnij smołę bezpośrednio do małego słoika, pozostawiając cienką warstwę nienaruszoną na drzewie (żywica służy do ochrony drzewa przed patogenami i owadami po zranieniu). Czasami żywica jest wysuszona na zewnątrz i gniotowata w środku, więc postępuj ostrożnie. Możesz nadal zbierać żywicę, która jest lepka, ale jest to naprawdę brudny interes.

Żywica sosnowa może być brudna z przylegającymi robakami i brudem. Jeśli to możliwe, unikaj zabrudzonej żywicy, ale jeśli trafisz na brudną partię, delikatnie podgrzej żywicę w małym garnku i przecedź przez drobne sito. Wyczyść garnek i sitko alkoholem. Przechowuj smołę w słoikach do kilku lat. Żywica lecznicza ma wyraźny „sosnowy” i żywiczny zapach; gdy minie jej okres przydatności, straci swój aromat.

Podobne artykuły
Botanika

Indoktrynowani przez rośliny czyli przegląd roślin zawierających substancje psychoatkywne

Botanika

Czy widziałeś...? Eklektyczny Quiz Botaniczny

Botanika

Historia rośliny - Mięta wschodnia, ozdobny gatunek Nepeta

Botanika

Pierwiosnki wieczorne w nauce wczesnonowożytnej

Zapisz się na Newsletter
i otrzymuj najnowsze posty prosto na swoją skrzynkę